Earth Hour Hellas

Posts Tagged ‘ανακύκλωση

από το Χρήστο Μανωλά

Ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα χώρεσαν σε μια μικρή πολυκατοικία εννέα αρχιτέκτονες- μηχανικοί από τη Θεσσαλονίκη. Σχεδίασαν, και σκοπεύουν να δημιουργήσουν, το πρώτο απόλυτα πράσινο σπίτι στην Ελλάδα. Ένα οίκημα που θα εκμεταλλεύεται τον ήλιο και τη βροχή, θα χρησιμοποιεί τα σκουπίδια, θα εκμεταλλεύεται τον αέρα.

«Όλα ξεκίνησαν πριν από μερικούς μήνες όταν το ΥΠΕΧΩΔΕ προκήρυξε έναν πανελλήνιο αρχιτεκτονικό διαγωνισμό ιδεών για φυτεμένα δώματα. Η- αρχιτεκτονική- παρέα μας αποφάσισε να λάβει μέρος σε αυτόν τον διαγωνισμό. Επιλέξαμε ένα σπίτι, κατασκευής 1985, που βρίσκεται στην Καλαμαριά, είναι παραθαλάσσιο και έχει θέα στον Θερμαϊκό. Η επιλογή μας δεν ήταν τυχαία. Θέλαμε ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται: υγρασία, ισχυρούς ανέμους, διάβρωση από το αλάτι», λέει η κ. Μαρίνα Μιχαηλίδου, αρχιτέκτονας-μηχανικός, μέλος της ομάδας. Οι παρεμβάσεις μπορούν να γίνουν άμεσα, χωρίς να προηγηθούν άλλες ενισχυτικές κινήσεις στο κτίριο. Το κόστος έχει υπολογιστεί σε 18.000 ευρώ. Οι σωληνώσεις, τα συστήματα φωτοβολταϊκών, το φίλτρο του νερού εντάσσονται αρμονικά στην αισθητική του.

Κομποστοποίηση των σκουπιδιών
Το κτίριο βρίσκεται στην παραλία της Νέας Κρήνης. «Το σύνθημά μας ήταν ένα: Εκμεταλλευόμαστε ό,τι μπορούμε», λέει η κ. Μιχαηλίδου. Σύμφωνα με τη μελέτη, που τελικά βραβεύτηκε, στο κτίριο προσαρμόζονται συστήματα τέτοια που ανακυκλώνουν και χρησιμοποιούν κατ΄ αρχάς τα σκουπίδια. Σε κάθε όροφο τοποθετούνται κάδοι όπου γίνεται κομποστοποίηση των σκουπιδιών. Το υλικό που παράγεται κυρίως από τα οργανικά υπολείμματα μεταφέρεται με ειδικούς μικρούς σωλήνες στην ταράτσα, η οποία προβλέπεται να έχει φυτευτεί. Τα σκουπίδια γίνονται λίπασμα, τροφή για τα φυτά της ταράτσας.

Ανακυκλωμένο νερό
Ωστόσο τα φυτά χρειάζονται και νερό. Σύμφωνα με την πρόταση, στο σπίτι εγκαθίσταται και ένα σύστημα διοχέτευσης νερού για την άρδευση των φυτεμένων χώρων. Το νερό προέρχεται είτε από τη συλλογή ομβρίων υδάτων είτε είναι αυτό που προκύπτει από την καθημερινή χρήση- εκτός των λυμάτων. Αυτά τα ημιακάθαρτα νερά μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν για άρδευση, αφού υποστούν έναν μικρό καθαρισμό από φίλτρο. Τα ίδια νερά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για οικιακές εργασίες- σφουγγάρισμα, πλύσιμο – ή για τον καθαρισμό των κοινόχρηστων χώρων. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πότισμα των φυτών των μπαλκονιών των ορόφων. «Για τη λειτουργία αυτών των συστημάτων, για τη μεταφορά του νερού και του κομπόστ, χρειάζεται ενέργεια. Αυτήν έχουμε υπολογίσει να την παράγουμε με φωτοβολταϊκά στοιχεία», λέει η κ. Μιχαηλίδου. Αν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε ρεύμα για να καλύψουμε μέρος των αναγκών των σπιτιών, επιλέγουμε μεγαλύτερη φωτοβολταϊκή μονάδα.

ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΟ Η ΤΑΡΑΤΣΑ
Η ταράτσα συμβάλλει στον δροσισμό του κτιρίου, προσφέρει φυσικό κλιματισμό, φυσική μόνωση και εξασφαλίζει αισθητικό αποτέλεσμα

Μία αυλή στην ταράτσα
«Όσο για την ταράτσα του σπιτιού, αυτή προβλέπεται να λειτουργήσει ως ημιδημόσιος χώρος κατά τα πρότυπα της αυλής, προσφέροντας δυνατότητες για αναψυχή, εκπαίδευση και ενδυνάμωση των κοινωνικών σχέσεων των κατοίκων- ειδικά εάν πρόκειται για πολυκατοικία», λέει η κ. Μιχαηλίδου. «Ψηλή ή χαμηλή φύτευση, καλλωπιστικά φυτά, ακόμα και λαχανόκηπος- όλα χωράνε σε αυτόν τον κήπο. Η πράσινη ταράτσα συμβάλλει στον δροσισμό του κτιρίου, προσφέρει φυσικό κλιματισμό, φυσική μόνωση και εξασφαλίζει αισθητικό αποτέλεσμα». Τέλος, ένας φεγγίτης στην οροφή του κλιμακοστασίου ανανεώνει τον αέρα. Αυτός διοχετεύεται σε όλους τους ορόφους και ρίχνει τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του κτιρίου κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Πηγή ΤΑ ΝΕΑ 28.11.08

Το σχόλιό μας:

Kατ’αρχήν να ευχαριστήσουμε την Ευστρατία Κατσαφάρου, μέλος του γκουπ μας στο Facebook, που ανταποκρινόμενη στο κάλεσμά μας να μοιράζεστε μαζί μας ενδιαφέροντα οικολογικά άρθρα και νέα, μας έστειλε το άρθρο των Νέων.

Tώρα όσον αφορά στην ιδέα της ομάδας από την Θεσσαλονίκη, φυσικά την επικροτούμε και αναμένουμε με αγωνία την εφαρμογή της. Σίγουρα για να εφαρμοστεί αυτός ο σχεδιασμός μαζικά, απαιτείται ριζική αλλαγή του συστήματος, από την νοοτροπία και τις προτεραιότητες των πολιτών μέχρι ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό.

Σκεφτείτε φυσικοί πόσοι πόροι, ανθρώπινες ζωές  και χρήματα κατασπαταλώνται για να διατηρείται το σύστημα ως έχει. Βέβαια, κάποιοι κερδίζουν από όλο αυτό.  Και δεδομένου ότι εσείς κι εγώ δεν είμαστε μέσα σε αυτούς, τότε αναγκαστικά πρέπει να σκεφτούμε μήπως είναι αυτοί που έχουν τη δύναμη και παίρνουν τις αποφάσεις σε αυτό τον τόπο, και σε πλανητικό επίπεδο. Μήπως επειδή δεν την ψάχνουμε και πιστεύουμε ότι μας λένε, τους παραδίνουμε αμαχητί την δύναμή μας;

Σε κάθε περίπτωση θα είχε ενδιαφέρον να γνωρίζαμε τον αναλυτικό προυπολογισμό του εγχειρήματος, γιατί 18.000 ευρώ ακούγονται ένα λογικό ποσό (ίσως  και όχι με την παρούσα κατάσταση της διεθνούς οικονομίας). Και σκεφτείτε ότι τα 18.000 ευρώ θα διαιρεθούν με τον αριθμό των διαμερισμάτων της εν λόγω πολυκατοικίας. Αν είναι έτσι, με δεδομένη την εξοικονόμηση ενέργειας και χρημάτων που θα κάναμε σε βάθος χρόνου, γιατί δεν σκεφτόμαστε όλοι να κάνουμε τις πολυκατοικίες μας οικολογικές;

Μήπως ήρθε η ώρα να ενημερωθούμε σχετικά και να απαιτήσουμε ως πολίτες να απλοποιηθούν οι σχετικές διαδικασίες, στο βαθμό που να είναι ρεαλιστικό να προγραμματισουμε μια παρόμοια μετατροπή κτιρίου σε ένα διάστημα μερικών μηνών;

1.12.08 Καταρχήν καλό μήνα να έχουμε!

Ενσωματώνουμε στο κείμενο το ευστοχότατο σχόλιο του athan1683:

Αυτού του είδους οι πρωτοβουλίες αξίζουν προβολής. Συγχαρητήρια. Ειδικά όταν ματαιώνονται επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για να στηριχθεί το σύστημα εμπορίας ρύπων. Έλεος πια!
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100049_30/11/2008_294226

Επίκαιρο – πάλι- το θέμα των σκουπιδιών. Και πάντα τέτοιο θα είναι εφόσον υπάρχει ο όρος «σκουπίδια» στο λεξιλόγιό μας, με την έννοια ότι τίποτα δεν είναι άχρηστο. Αν το σκεφτούμε λίγο καλύτερα θα δούμε ότι όλα τα σκουπίδια καταλήγουν αργά ή γρήγορα στην τροφική αλυσίδα, δηλαδή σκουπίδια = τροφή, με ότι αυτό συνεπάγεται.

(Δείτε σχετικό ντοκυμαντέρ μιας ώρας εδώ -κάντε δεξί κλίκ στη φωτό και save link as… για να κατεβάσετε το αρχείο στον υπολογιστή σας)

Είναι απαραίτητο να μειώσουμε τον όγκο των απορριμάτων μας για πολλούς λόγους, περιβαλλοντικούς, υγείας, κοινωνικούς, οικονομικούς, και φυσικά ηθικούς. Αυτή την τελευταία παράμετρο επιλέγουμε να την ξεχνάμε σχεδόν πάντα.

Ιδού τρείς -πιο- εύκολες λύσεις:

(κάνοντας κλικ πάνω στα σκούρο κόκκινα γράμματα, μεταφέρεστε σε καινούργιους ενδιαφέροντες ιστότοπους)

1. Μειώνω την ζήτηση για προϊόντα (και επομένως και για ενέργεια), ενημερώνομαι πριν ψωνίσω και καταναλώνω αυτά που έχω πραγματικά ανάγκη. Επιλέγω την βιώσιμη κατανάλωση.

2. Ανακυκλώνω τα ανακυκλώσιμα.

3. Κομποστοποιώ τα οργανικά. (Διαβάστε εδώ πως μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας κάδο κομποστοποίησης)

Και μία δυσκολότερη λύση, αλλά και πιο αποτελεσματική:

Κατανοώ ότι η Γη είναι το μοναδικό μου σπίτι, είναι ζωντανή, όπως κi εγώ, και εξασφαλίζει την διατήρηση της ζωής μου. Την σέβομαι και την ευχαριστώ γι’ αυτό. Είμαι συνειδητή, -ός σε ότι κάνω, κάθε μου πράξη έχει συνέπειες, ενημερώνομαι και γίνομαι μέρος της λύσης του προβλήματος.

Συνειδητοποιώ ότι η καθεμία και ο καθένας μας ξεχωριστά είναι μια σταγόνα, αλλά όλοι μαζί φτιάχνουμε τον ωκεανό. Ως ωκεανός φέραμε τον πλανήτη και την ζωή μας στη τωρινή κατάσταση και ως ωκεανός θα επιλέξουμε ένα καλύτερο παρόν και μέλλον για όλους μας.

Συνειδητοποιώ ότι το τι θα γίνει αύριο το επιλέγω εγώ μαζί με όλους τους άλλους σήμερα. Έχω τη δύναμη να αλλάξω τη ζωή μου και την γενικότερη κατάσταση προς το καλύτερο. Ξεκινάω με το να δημιουργήσω μία νοητή εικόνα στο μυαλό μου για τον πως θα είναι να κάνουμε όλοι το σωστό, όχι από επιβολή αλλά από επιλογή, να σεβόμαστε τον εαυτό μας, τους συνανθρώπους μας, τη Φύση, τη ζωή.

Κεφάλαιο για να βελτιωθεί η ζωή για όλους στον πλανήτη υπάρχει. Σήμερα, οι λίγοι επιλέγουν ότι πρέπει να είμαστε εξαρτημένοι από το πετρέλαιο και εξφενδονίζουν την τιμή του στα ύψη, κι εμείς οι πολλοί παίζουμε το παιχνίδι τους, γιατί επιλέγουμε να μην έχουμε ενημερωμένη προσωπική άποψη και να τους παραδόσουμε την δύναμή μας, καταναλώνοντας αδιάκριτα και γεμίζοντας τις τσέπες τους με ποσά που θα άλλαζαν την ζωή ολόκληρων λαών στον «Τρίτο Κόσμο» και όχι μόνο. (Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά κάνοντας κλικ εδώ)

Ακούω την καρδιά μου και χρησιμοποιώ τη δύναμή μου

για να δημιουργήσω ένα καλύτερο μέλλον για ΟΛΟΥΣ.

Αναλυτικότερα όσον αφορά τους πόρους που χρειάζονται για να παραχθούν τα προϊόντα που καταναλώνουμε:

Ένα κουτάκι αλουμινίου »καίει» 0,1 λίτρα πετρέλαιο Γι’αυτό το ταπεινό κουτάκι, που ζυγίζει 15 γραμμάρια, χρειάστηκε βωξίτης βάρους 60 γραμμαρίων. Τα κοιτάσματα βωξίτη δεν είναι ανεξάντλητα. Μεγάλες ποσότητες από το υλικό αυτό βρίσκονται στα τροπικά δάση. Η εξόρυξη τους σημαίνει αποψίλωση των πνευμόνων της Γης ή σκάψιμο των βουνών. Επιπλέον, για να παραχθεί το ένα κουτάκι ξοδεύτηκε ενέργεια, ικανή να λειτουργήσει μια τηλεόραση για τρεις ώρες. Όλοι αυτοί οι πολύτιμοι φυσικοί πόροι πάνε χαμένοι εάν το κουτάκι πέσει στα κοινά σκουπίδια, όπου θα μείνει για πολλά χρόνια πριν διαλυθεί. Αντίθετα, η ανακύκλωση του έχει πολλά οφέλη. Για να παραχθεί ένα ολοκαίνουργιο κουτάκι από ανακύκλωση απαιτείται μόλις το 5% της ενέργειας της κανονικής παραγωγής. Αποφεύγουμε έτσι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σχεδόν ίσες με το βάρος του. Για κάθε τόνο ανακυκλώσιμου αλουμινίου κερδίζουμε 4 τόνους βωξίτη, 37 βαρέλια πετρέλαιο, 500 κιλά σόδα και 100 κιλά ασβεστόλιθο. Και όλα αυτά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, αφού χρειάζονται μόλις 90 μέρες για να εμφανισθεί πάλι στα ράφια.

Ένα γυάλινο μπουκάλι θα … φώτιζε ένα δωμάτιο για 8 ώρες Κατασκευάζεται από άμμο (που μας δίνει πυρίτιο), ανθρακικό νάτριο και ασβεστόλιθο. Τα τρία αυτά υλικά συγχωνεύονται σε υψηλές θερμοκρασίες – και γι’αυτό απαιτείται σημαντική ενέργεια. Υπολογίζεται ότι για την κατασκευή ενός μπουκαλιού καταναλώνεται ενέργεια ίση με αυτή που καίει ένας λαμπτήρας 100 W σε οκτώ ώρες. Γιατί να πετάμε στα σκουπίδια αυτόν τον πλούτο όταν η ανακύκλωση ενός γυάλινου μπουκαλιού μας δίνει το ίδιο προϊόν με 50% λιγότερη ενέργεια; Πόσο μάλλον, όταν υπολογίζεται ότι με την ανακύκλωση αποσοβούμε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ίσες με το ένα τρίτο του βάρους του μπουκαλιού.

Μια μπαταρία μολύνει 400 κυβικά μέτρα νερού 100 εκατομμύρια μπαταρίες οικιακής χρήσης πωλούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Μεγάλο ποσοστό από τις μπαταρίες αυτού του τύπου (εώς και 20%) περιέχουν υδράργυρο, ένα υλικό που προκαλεί νευρολογικές διαταραχές, θάνατο και τύφλωση. Αν και μικροσκοπικές, οι μπαταρίες μπορεί να προκαλέσουν ανυπολόγιστη καταστροφή, εάν πεταχτούν ανεξέλεγκτα, καθώς περιέχουν το εξαιρετικά επικίνδυνο κάδμιο (συνδέεται με καρκινογένηση, πνευμονοπάθειες, νεφρικές βλάβες κ.λ.π.) και σειρά ακόμα τοξικών ουσιών. Σκεφτείτε ότι μια μπαταρία είναι αρκετή για να μολύνει ένα κυβικό μέτρο χώμα και 400 κυβικά μέτρα νερού! Αν και η ανακύκλωση μπαταριών δεν αποδίδει άμεσα οικονομικά, μας προστατεύει από τέτοιους κινδύνους.

5 μπουκάλια = 1 μπουφάν! Εκτός από το ότι αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών εάν δεν «τσαλακωθούν» (έχει υπολογιστεί ότι ο όγκος που καταλαμβάνουν κάθε ένα είναι 2,5 φορές το βάρος τους) θα χρειαστεί να περάσουν 400 – 500 χρόνια πριν αρχίσουν να αποσυντίθενται. Αντίθετα, ανακυκλώνοντας μισό κιλό ΡΕΤ πλαστικά μπουκάλια, εξοικονομεί κανείς ενέργεια αντίστοιχη με 12.000 ΒΤU . Η διαδικασία για την ανακύκλωση τους είναι η εξής! Χωρίζονται ανά είδος (PET , PVC, PP), πλένονται και κομματιάζονται. Από τις νιφάδες κατασκευάζονται διάφορα προϊόντα: από νέα πλαστικά μπουκάλια έως ύφασμα, επένδυση μαξιλαριών και μπουφάν. έχει υπολογιστεί ότι πέντε πλαστικά μπουκάλια είναι αρκετά για την επένδυση ενός μπουφάν, 25 για ένα φλις παλτό ή 26 μπουκάλια για να φτιαχτεί ένα κοστούμι από πολυεστέρα.

Πάνα μιας χρήσης: 15 δέντρα ανά παιδί Μπορεί να είναι πρακτική αλλά με πολύ υψηλό κόστος. Και δεν μιλάμε μόνο για το οικονομικό κόστος (που μπορεί να ξεπεραστεί τα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί), αλλά για το περιβαλλοντικό. Έχει υπολογισθεί ότι για κάθε παιδί χρειάζονται πάνω από 5.000 πάνες μιας χρήσης, ποσότητα που απαιτεί την θυσία 15 δέντρων! Ένα εκατομμύριο δέντρα κόβονται παγκοσμίως κάθε χρόνο μόνο για πάνες μιας χρήσης. Από την άλλη, είναι τα σκουπίδια που «φουσκώνουν» τον συνολικό όγκο απορριμμάτων, καθώς οι πάνες που χρησιμοποιεί ένα και μόνο παιδί στην ανάπτυξη του ξεπερνούν σε βάρος τον ένα τόνο.

Ένα σπίτι «παράγει» 7,7 κιλά τετραπάκ ετησίως Οι συσκευασίες από τετραπάκ κατακτούν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς, καθώς είναι αρκετά εύχρηστες, τόσο για τις εταιρίες, όσο για τους καταναλωτές. Υπολογίζεται ότι μια οικογένεια σε ένα χρόνο καταναλώνει 300 λίτρα γάλα και «παράγει» σκουπίδια τετραπάκ βάρους 7,7 κιλών. Αν και ελαφρύ, μαλακό και ταυτόχρονα ανθεκτικό, το τετραπάκ αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για οποιοδήποτε σύστημα ανακύκλωσης. Καθώς αποτελείται κατά 77% από χαρτί, 18% από πλαστικό και 5% από αλουμίνιο, η ανακύκλωση του απαιτεί τον διαχωρισμό των διαφορετικών υλικών, πράγμα που καθιστά ιδιαίτερα δαπανηρό το κόστος της. Σε κάποιες περιπτώσεις οι ίδιες οι εταιρίες που παράγουν τη συσκευασία αναλαμβάνουν και την ανακύκλωση, φτιάχτοντας νέα συσκευασία.

300 εκατ. ευρώ το χρόνο γίνονται … σακούλες Παράγωγο του πετρελαίου και σύμβολο της κοινωνίας μιας χρήσης, η πλαστική σακούλα έχει κατακλύσει τη ζωή μας. Πάνω από 60.000 τόνοι πλαστικού μιας χρήσης καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Η παραγωγή τους υπολογίζεται ότι στοιχίζει περίπου 300 εκατ. ευρώ, δηλαδή 5 ευρώ το κιλό. Πολλαπλάσιο είναι το κόστος τους από τη στιγμή που θα πεταχτούν. Αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών, η διαχείριση τους είναι δύσκολη, ενώ μια πλαστική σακούλα χρειάζεται από 100 έως 400 χρόνια για να διαλυθεί, αφού ταφεί. Επιπλέον, δυσκολεύει την αποσύνθεση και των απορριμμάτων οργανικής προέλευσης, που περιέχει. Ειδικά όταν οι πλαστικές σακούλες πέφτουν στη θάλασσα είναι πολύ επικίνδυνες. Δεν είναι μόνο η ρύπανση – προκαλούν τον θάνατο χελωνών και ψαριών. Και μη νομίζετε ότι είναι δωρεάν: έρευνα του συνδέσμου των σουπερ μαρκετ αναφέρει ότι η αχρέωτη διανομή της πλαστικής σακούλας επιβαρύνει 0,3% την τελική τιμή. Ο βασικός στόχος είναι η μεγάλη μείωση της χρήσης της. Από ‘κει και πέρα η εκ νέου χρησιμοποίηση, η ξεχωριστή συλλογή και η ανακύκλωση (παρ’ ότι κοστίζει αρκετά) αποτελούν καλύτερες επιλογές από το πέταγμα στο σωρό.

Για κάθε τόνο χαρτιού, γλιτώνεις 32.000 λίτρα νερό Η έκρηξη των εντύπων κατακλύζει το σπίτι μας με χαρτί κάθε είδους. Μπορεί πολλά απ’αυτά (ειδικά τα διαφημιστικά) να δίνονται δωρεάν, το πραγματικό κόστος του χαρτιού όμως είναι πολύ μεγάλο. Το ποσό, γίνεται κατανοητό όταν δούμε τι κερδίζουμε από την ανακύκλωση του. Για κάθε τόνο χαρτιού που ανακυκλώνουμε, λοιπόν, σώζουμε 17 δέντρα, 32.000 λίτρα νερού, δύο βαρέλια πετρελαίου και 4.100 κιλοβατώρες ηλεκτρικού ρεύματος, ικανού να καλύπτει τις ανάγκες ενός σπιτιού για πέντε μήνες. Σημαντική είναι και η εξοικονόμηση αερίων του θερμοκηπίου (πάνω από 74%), καθώς και η μείωση του όγκου των απορριμμάτων. Ένας τόνος από υψηλής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί μπορεί να αντικαταστήσει τρεις τόνους ξύλο για χαρτί. Δυστυχώς, όμως, τα περισσότερα περιοδικά που κυκλοφορούν σήμερα στην Ελλάδα δεν χρησιμοποιούν ανακυκλωμένο χαρτί. Ταυτόχρονα, στην προσπάθεια για ιλουστρασιόν εκτυπώσεις περνούν το χαρτί με επικάλυψη καολίνης, η οποία περιέχει άργιλο. Ο άργιλος όμως δυσκολεύει την ανακύκλωση, καθώς δημιουργεί σβώλους και δίνει κακής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί.

5 λεπτά για να αδειάσει, 200 χρόνια για να λιώσει Χρησιμοποιούμε ένα ποτηράκι για ένα λεπτό και αυτό κάνει 200 χρόνια να λιώσει! Μάλλον δεν συμφέρει… Αλλά καθώς τα φαστ φουντ, το φαγητό «παραγγελία απ’έξω» και το φαγητό στο πόδι επεκτείνονται, τα πλαστικά πιατάκια, ποτηράκι, μαχαιροπήρουνα και κάθε είδους σκεύη μιας χρήσης γίνονται πια συνώνυμα της καθημερινότητας. Φτιαγμένα συνήθως από πολυστυρένιο, αποτελούν μεγάλο μέρος του συνολικού όγκου των πλαστικών απορριμμάτων και είναι εξίσου δύσκολο να διαλυθούν.

Το 1/3 των σκουπιδιών μας είναι κομπόστ Φλούδες από φρούτα, λαχανικά και κάθε είδους υπολείμματα φαγητού πέφτουν «χύμα» στον σκουπιδοτενεκέ μας, φτάνοντας το 35% – 50% του συνόλου των σκουπιδιών μας. Τα οργανικά σκουπίδια αποτελούν έτσι ένα μεγάλο μέρος του όγκου των αποβλήτων που κατευθύνονται για ταφή. Όπως ανακατεύονται με τα άλλα απορρίμματα, δυσκολεύουν την ανακύκλωση. Απεναντίας, εάν έπεφταν σε ξεχωριστό κάδο ή (ακόμα καλύτερα) εάν συλλέγονταν σε ειδικούς κάδους κομποστοποίησης σε κάθε σπίτι, θα μπορούσαν να μας δώσουν πολύ καλό κομπόστ, κατάλληλο για επιχωματώσεις και καλλιέργειες.

Ελαφρός Γιάννης, «Το «πορτρέτο» των σκουπιδιών μας», περιοδικό «Κ» της Καθημερινής, τ.χ. 195, 25 Φεβρουαρίου 2007, σ. 20 -26

KE@N


ΣΩΣΤΕ ΤΗ ΓΑΥΔΟ – ΣΩΣΤΕ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Υπογράψτε την έκκληση στον Επίτροπο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο στη Yoga Γέλιου

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ 2009 ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ!

Επικοινωνία

Στείλτε μας μήνυμα στο earthhourhellas παπάκι gmail τελεία com

29.03.08 Φωτογραφιες ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

Copyright

Creative Commons License
Το υλικό σε αυτό το ιστολόγιο υπόκειται στην εξής άδεια χρήσης: Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Greece License.

Αρχείο

Αύγουστος 2017
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Αυγ.    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

ημερα της πανγαιας

Στατιστικά

Powered by:::